De Chesapeake Bay Saga deel 4 - Waterblauw by Nora Roberts

Author:Nora Roberts
Language: nld
Format: epub
Published: 2013-11-19T16:00:00+00:00

Lucy’s Diner, naast het By-Way Hotel op Route 13.

Elf uur vanavond.

Contant betalen.

‘Er komen problemen.’

Seth dacht dat hij de echo van een stem hoorde.

‘Er komen altijd problemen’.

10

Aubrey piekerde, bekeek de situatie van alle kanten en ontleedde het probleem. Hoe meer ze erover nadacht, hoe kwader ze werd. Iemand moest eens een hartig woordje spreken met Drusilla Whitcomb Banks, en Aubrey Quinn was de aangewezen persoon.

Omdat Seth en zij een overeenkomst hadden gesloten, kon ze haar hart niet luchten bij haar moeder of haar vader. Ze kon niet naar Sybill gaan en een soort psychologische evaluatie van het gebeurde vragen. En ze kon haar ergernis en verontwaardiging ook niet kwijt bij Anna.

Dus werd ze steeds maar kwader, totdat ze bijna ontplofte tegen de tijd dat ze om vijf uur wegging van de werf.

Op weg naar de haven repeteerde ze wat ze wilde zeggen. De koele, beheerste, scherpe woorden die dat volmaakte dametje op haar plaats zouden zetten.

Niemand kon ongestraft Seth ongelukkig maken.

Als je aan één Quinn komt, dacht ze terwijl ze haar pick-up langs de stoeprand parkeerde, dan kom je aan alle Quinns.

In haar werklaarzen, haar vuile T-shirt en versleten spijkerbroek stapte ze vastberaden Bud and Bloom binnen.

Ja, ze was inderdaad volmaakt. Aubrey verbeet haar woede omdat Dru een bos margrieten aan het inpakken was voor Carla Wiggins. Gewoonweg volmaakt met die roze zijden blouse en haar als een bosnimf. Haar lichtgrijze broek was gemaakt van soepele stof. Waarschijnlijk ook zijde, dacht Aubrey, zich aan zichzelf ergerend omdat ze de klassieke informele look bewonderde.

Dru keek op toen de deur openging. Haar beleefde glimlach verflauwde, en er kwam een behoedzame blik in haar ogen toen Aubrey haar kwaad aankeek.

Dat was tenminste iets.

Carla, een levendige stralende jonge vrouw, draaide zich om. ‘Hoi, Aubrey. Wat een wedstrijd gister. Iedereen heeft het over je homerun. Op elk honk stond iemand,’ zei ze tegen Dru. ‘Aub heeft die Rockfish in de pan gehakt.’

‘Heus?’ Dru had dat verhaal die dag al een stuk of tien keer gehoord. ‘Gefeliciteerd.’

‘Ik sla om te scoren.’

‘Ik kreeg bijna een hartverlamming toen ik die bal zag wegvliegen.’ Ter demonstratie klopte Carla op haar stevige kleine borsten. ‘Jed is nog steeds in extase. Hij kreeg een vrije loop naar het eerste honk,’ zei ze tegen Dru, ‘voordat Aubrey aan slag kwam. Maar goed, zijn ouders komen vanavond bij ons eten om nog wat details van de trouwerij te bespreken. En toen ik het huis aan het opruimen was - ik had een halve dag vrij genomen - bedacht ik opeens dat ik geen bloemen had voor een middenstuk. We eten spaghetti met gehaktballetjes. Dat is Jeds lievelingskostje. Gewoon leuk en gezellig, weet je. Dus Dru zei dat margrieten goed zouden staan in die rode vaas die ik heb. Wat denk jij?’

Aubrey keek naar de bloemen, haalde haar schouders op. ‘Ze zijn mooi. Vriendelijk, denk ik. Eenvoudig en charmant.’

‘Dat is het. Dat is precies de bedoeling.’ Carla frummelde aan haar dunne blonde haar. ‘Ik snap niet waarom ik zo zenuwachtig ben. Ik ken Jeds ouders al mijn hele leven.

Download

Copyright Disclaimer:
This site does not store any files on its server. We only index and link to content provided by other sites. Please contact the content providers to delete copyright contents if any and email us, we'll remove relevant links or contents immediately.